یه عادت بدی که دارم اینه که از چیزایی که به دلم میشینه و یا چیزایی که میخوام فراموش نکنم اسکرین‌شات میگیرم. مثلا یه جمله قشنگ، یه عکسی که تداعی‌کننده حس و خاطره‌ی خاصیه، پیامایی که خوشحالم کرده، حرفایی که ناراحتم کرده خیلی چیزای دیگه.

یه عادتِ بدِ دیگه‌ای که دارم اینه که یوقتایی میرم توی گالری گوشیم غرق میشم. یهو به خودم میام می‌بینم دارم بخاطر اونهمه حرفی که زدم حرص می‌خورم یا بخاطر حرفی که بهم زدن قند توی دلم آب میشه؛ یا می‌بینم من یجایی از خاطره‌ی اون عکسم؛ یا پیامی رو می‌خونم که نمیدونم اون موقع ساده بودم که باورش کردم، یا الان که واسم همه‌چی روشنه اینقدر احساسِ بچه بودن بهم دست میده!

نمیدونم.

فقط می‌دونم که یوقتایی منو نباید با خودم تنها بذارن.